Επιστροφή στα θρανία

Περιμένοντας να εκτονωθεί το κλίμα μετά την δολοφονία του 15χρονου το προηγούμενου Σαββάτου στα Εξάρχεια και τις αντιδράσεις που πυροδότησε αυτή, παρακολουθώντας πότε προβληματισμένος και πότε αηδιασμένος τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης κατέληξα σαν σκεπτόμενος πολίτης στα εξής συμπεράσματα :

• οι πολιτικοί είναι ανεπίδεκτοι μαθήσεως : οι πολιτικοί κατέχουν θέσεις, χωρίς να αντιλαμβάνονται τη βαρύτητα των θέσεων αυτών. Έχουν πάρει πολύ ελαφριά ότι συμβαίνει γύρω τους, διαιωνίζουν το καθεστώς ατιμωρησίας σε οτιδήποτε συμβαίνει στην Ελλάδα και αυτοί αποφασίζουν ποιος και πότε θα υπογράψει το τελικό πόρισμα για να την "βγάλουν λάδι" όλοι οι εμπλεκόμενοι. Με όλα όσα διαδραματίστηκαν αυτές τις δέκα μέρες, οι πολιτικοί φάνηκαν απροβλημάτιστοι, κερδίζοντας δέκα λεπτά τηλεοπτικού χρόνου έκαστος, ατσαλάκωτοι, είπαν πάλι τα "δικά" τους και επέστρεψαν στη δική τους καθημερινότητα.
  
• η ελληνική αστυνομία έχει διαγωγή "κακίστη" : Με την εμπειρία και τα μέσα που διαθέτει έπρεπε να στέκεται στο πλευρό του πολίτη και όχι απέναντι από αυτόν. Θα έπρεπε να του βελτιώσει την καθημερινότητα και όχι να χάνεται σε αυτήν. Θα έπρεπε να λειτουργεί προληπτικά (και δεν εννοούμε στο στυλ του Minority Report) και όχι κατασταλτικά. Δυστυχώς διαπιστώνεται ότι πέρα από μη άρτια εκπαίδευση (εννοώντας πάντα την ορθή χρήση των μέσων που διαθέτει και όχι την τεχνική του Λούκυ Λουκ) η ελληνική αστυνομία δεν διαθέτει και παιδεία ή αυτή χάνεται πίσω από πολιτικές ή διοικητικές εντολές.
• τα ΜΜΕ κρίνονται επικίνδυνα για την κοινωνία: Παρουσιάζοντας την πλευρά των γεγονότων όπως σε αυτά συμφέρει, μοιάζουν με βάρκα που ακολουθεί το ρεύμα και πηγαίνει μία δεξιά και μία αριστερά. Άλλοτε χαϊδεύοντας και άλλοτε χαστουκίζοντας τον καλεσμένο, άλλοτε αποκαλύπτοντας και άλλοτε κουκουλώνοντας την αλήθεια. Το νόμισμα έχει πάντα δύο όψεις...δυστυχώς τα ΜΜΕ πάντα αποκαλύπτουν τη μισή και με αυτήν προσπαθούν να κατευθύνουν τους επαναστάτες του καναπέ ώστε να κάνουν τη σωστή επιλογή την ημέρα των εκλογών.
• ο πολίτης με διαγωγή κοσμία, κρίνεται μετεξεταστέος: Όταν μία κατάσταση φτάσει σε τέτοιο σημείο υπεύθυνοι είναι όλοι. Αυτοί που την ανέχονται τόσο καιρό, όσο και αυτοί που την εκμεταλλεύονται. Η μόνη νίκη του πολίτη σήμερα είναι η απόκτηση πρώτης κατοικίας, ακριβού αυτοκινήτου, εξοχικού, δεύτερου αυτοκινήτου για τις μετακινήσεις εντός πόλης, και άλλα πολλά (;). Η κατανάλωση είναι η μόνη νίκη του σημερινού πολίτη που συνοδεύεται από υπερχρέωση σε τράπεζα της αρεσκείας του! Το σεντόνι των αναγκών του μοιάζει με δίχτυ που όσο και να το μπαλώνει δεν μπορεί να κλείσει όλες τις τρύπες. Θυμίζει το γάιδαρο με το καρότο που μάταια προσπαθεί να αποκτήσει τον επιθυμητό καρπό!
  
• τα παιδιά περνούν την τάξη με άριστα : ο μόνος ζωντανός οργανισμός στην σημερινή ελληνική κοινωνία... φαίνεται ότι δεν τρώνε εύκολα ότι τους σερβίρουν και αντιδρούν έντονα με όλα αυτά που βλέπουν γύρω τους...έχοντας γεννηθεί με χρέος στην τράπεζα, μεγαλώνοντας σε δωμάτια 2χ2 (το αποτέλεσμα της αντιπαροχής) με αυστηρό πρόγραμμα και λιγοστό ελεύθερο χρόνο, με μοναδική συντροφιά μία πιστή παιχνιδομηχανή, ζώντας αποστειρωμένα σε περιορισμένο περιβάλλον, με γονείς καριερίστες, είναι λογικό να ξεσπάσουν όταν βλέπουν ότι η ζωή τους ακολουθεί μία λογική και μονότονη σειρά γεγονότων μέχρι να καταλήξουν μετά από τόσο κόπο και χρόνια σπουδών να περιμένουν στην ουρά για το επίδομα ανεργίας!
  
• οι γονείς να έρθουν αύριο όχι με τον κηδεμόνα τους, αλλά με τα παιδιά τους : να συζητήσουν μαζί τους, να τους αφιερώσουν χρόνο, να αφουγκραστούν τα προβλήματά τους και να συνασπιστούν στο δρόμο της επίλυσης των προβλημάτων αυτών.
  

Δάσκαλοι από αυτή την υπόθεση βγήκαν οι μαθητές. Όλοι οι υπόλοιποι πρέπει να ξαναπεράσουν από τα θρανία κι αν πάλι δε τα καταφέρουν θα πρέπει άλλοι να μείνουν στην ίδια τάξη και άλλοι να αποβληθούν. Αφού η ελληνική πολιτεία προχωρά με ρυθμό γαϊδάρου, ας βάλει για καρότο - οδηγό τα παιδία της...

Μπράβο στη διεθνή εταιρεία TRANS BALKAN που μας έπεισε για τις αγνές προθέσεις της για το περιβάλλον κατά στη εγκατάσταση και λειτουργία του αγωγού στα μέρη μας...
Ακόμη δεν έχουμε μάθει

• που θα καταλήξει ο αγωγός
• τα ακριβή μέτρα που θα πάρει ο κατασκευαστής προκειμένου να περιορίσει (γιατί η ρύπανση είναι δεδομένη) τη ρύπανση
• τι θα γίνει με τις θέσεις εργασίας που θα χαθούν (που είναι οι βουλευτές? οεο)
• πόσες είναι οι θέσεις εργασίας που θα δημιουργηθούν?

αυτά και άλλα πολλά...

τα ίδια και τα ίδια...αναλωνόμαστε σε cocktail party και σε γιορτές...αλήθεια τι γιορτάζουμε? ότι κάποιοι θα χάσουν τη δουλειά τους και άλλοι θα αυγατίσουν τα κέρδη τους?

Για άλλη μία φορά είδαμε τους τοπικούς πολιτικούς να κάνουν σαν τα μικρά παιδιά που δε τα παίζουν (φώναζαν και απειλούσαν). Κύριοι αφήστε τους λεονταρισμούς κατά μέρος...το ξέρατε από την αρχή ότι θα συμβεί και δεν διαφυλάξατε το συμφέρον του τόπου σας!!! Και αυτό είναι κακούργημα!

Παρ' όλα αυτά εγώ ακόμη ελπίζω ότι δεν θα γίνει τίποτα απολύτως, γιατί πολύ απλά δε συμφέρει το όλο έργο!!!

ε ίδωμεν

τι κούρεμα, τι κλάδεμα, τι τσεκούρωμα

Με δήμαρχο δασολόγο, και πρώην αντιδήμαρχο πρασίνου επίσης δασολόγο....και το αποτέλεσμα το τσεκούρωμα των μεμονομενων δενδροστοιχιών (γιατί έχω σοβαρές ενστάσεις αν αυτό που διαπράττεται είναι κλάδεμα).
Οι λόγοι πολλοί :

• μη γνώση του αντικειμένου του κλαδέματος από αυτούς που "εκτελούν" τα δέντρα
• απουσία υπεύθυνου - σχετικού από την αρμόδια υπηρεσία του Δήμου κατά τη διάρκεια του κλαδέματος (?)
• πρόληψη τώρα για να μη μαζεύουμε τα φύλλα από το δρόμο μετά
• τα κλαδεύουμε όλα γιατί αν μεγαλώσουν λίγο ακόμη θα χρειάζεται και σκάλα

πρόσθεσε κι εσύ ένα λόγο που φαντάζεσαι για το λόγο που γίνεται με αυτόν τον τρόπο το κλάδεμα.

Απαράδεκτο εκτός από τελικό θέαμα και οι υπηρεσίες που μπορούν να προσφέρουν τα δέντρα με αυτή τη μορφή!!! Δεν εξυπηρετούν ούτε στη σκίαση, ούτε στην αισθητική, ούτε στην απορρύπανση...στο μόνο που εξυπηρετούν με αυτή τη μορφή είναι στο γρήγορο χριστουγεννιάτικο στόλισμα με λαμπάκια!!! (μακάρι να βγω ψεύτης!)

22 χρόνια από την τραγωδία Φόρο τιμής στα θύματα του Τσερνόμπιλ αποτίουν οι Ουκρανοί

Associated Press
Ο αντιδραστήρας 4 του πυρηνικού σταθμού στο Τσερνόμπιλ εξερράγη στις 26 Απριλίου 1986
Κίεβο

Φόρο τιμής στα θύματα της πυρηνικής τραγωδίας στο Τσερνόμπιλ αποτίει η Ουκρανία το Σάββατο, καθώς συμπληρώνονται 22 χρόνια από το τραγικό δυστύχημα.
Κατά τη διάρκεια της νύκτας, εκατοντάδες Ουκρανοί, και ανάμεσά τους ο πρόεδρος Βικτόρ Γιούσενκο κι άλλοι ανώτατοι αξιωματούχοι, κατέθεσαν στεφάνια στο μνημείο των θυμάτων του Τσερνόμπιλ στο Κίεβο και άναψαν κεριά, ενώ στη συνέχεια τελέστηκε θρησκευτικό μνημόσυνο για τα θύματα της τραγωδίας.
Εκδηλώσεις στη μνήμη των θυμάτων τελέστηκαν και στο Σλάβουτιτς, μία μικρή κοινότητα σ' απόσταση 50 χλμ από τον σταθμό του Τσερνόμπιλ, στην οποία διέμεναν μεγάλο μέρος από τους εργαζομένους σ' αυτόν.«Η καταστροφή του Τσερνόμπιλ έχει γίνει πλανητική και συνεχίζει έως σήμερα να επηρεάζει την υγεία των ανθρώπων και το περιβάλλον» τονίζει σε ανακοινωθέν του το υπουργείο Υγείας. Στις 26 Απριλίου 1986, ο αντιδραστήρας 4 του πυρηνικού σταθμού στο Τσερνόμπιλ, στα σύνορα Ρωσίας-Ουκρανίας-Λευκορωσίας, εξερράγη και το πυρηνικό του νέφος σκέπασε μεγάλο τμήμα της Ευρώπης, αλλά κυρίως εκείνες τις τρεις χώρες, που ανήκαν στην τότε ΕΣΣΔ.Επισήμως, μόνον στην Ουκρανία 2,3 εκατ. άνθρωποι θεωρούνται ότι «υπέφεραν από τις συνέπειες της καταστροφής». Επίσημος απολογισμός του ΟΗΕ, τον Σεπτέμβριο του 2005, εκτιμά σε 4.000 τους νεκρούς ή τους πιθανούς θανάτους σε Ουκρανία, Ρωσία και Λευκορωσία από τους καρκίνους που σχετίζονται με την καταστροφή, όμως τα στοιχεία αυτά αμφισβητούνται από πολλές Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις.Ο πυρηνικός σταθμός του Τσερνόμπιλ έχει κλείσει από το 2000. Εν τούτοις κάτω από τη ραγισμένη σαρκοφάγο, που περικλείει τον κατεστραμμένο αντιδραστήρα, εξακολουθούν να παραμένουν 200 τόνοι ραδιενεργού μάγματος, που αποτελούν μία διαρκή απειλή.
Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ/Γαλλικό

Ένα ατύχημα που ακόμη ταλαιπωρεί κόσμο, παράδειγμα προς αποφυγή. Δυστηχώς μία τεχνολογία που θεωρείται επικίνδυνη σε περίπωση ατυχήματος, είμαστε έτοιμη να την ιυοθετήσουμε...για να μη θυμόμαστε μόνο την Ανάσταση, αλλά και άλλες επετείους που έχουν μεγαλύτερες επιπτώσεις στην προσωπική μας ιστορία...

Συμπλοκές και συλλήψεις στο Λονδίνο όπου βρίσκεται η Ολυμπιακή Φλόγα

ΑΠΕ

Η ασφάλεια της λαμπαδηδρομίας επεμβαίνει όταν διαδηλωτής επιχειρεί να αρπάξει την Ολυμπιακή Φλόγα

Λονδίνο

Μικροσυμπλοκές ανάμεσα σε αστυνομικούς και διαδηλωτές σημειώθηκαν την Κυριακή στο Λονδίνο, όπου βρίσκεται η Ολυμπιακή Φλόγα. Δέκα συλληφθέντες. Οι διαδηλώσεις στο Θιβέτ απετέλεσαν ξέσπασμα της φυσικής και πνευματικής οδύνης των Θιβετιανών, λέει ο Δαλάι Λάμα. Δέκα άτομα συνελήφθησαν στο Λονδίνο, ενώ συγκρούσεις ανάμεσα σε διαδηλωτές που εκφράζονταν υπέρ του Θιβέτ και σε αστυνομικούς χαρακτήρισαν την έναρξη της λαμπαδηδρομίας στη βρετανική πρωτεύουσα. Τρία άτομα προσπάθησαν να ανέβουν στο λεωφορείο που μετέφερε την Ολυμπιακή Δάδα από το στάδιο Γουέμπλεϊ, ενώ στη συνέχεια ένας διαδηλωτής προσπάθησε να αρπάξει τη Φλόγα από την λαμπαδηδρόμο Κόνι Χακ, πριν συλληφθεί. Παράλληλα, συγκρούσεις ξέσπασαν σε όλη την πορεία της Φλόγας, καθώς εκατοντάδες διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν για να διαμαρτυρηθούν για την πολιτική της Κίνας απέναντι στο Θιβέτ και τα ανθρώπινα δικαιώματα, λίγο πριν τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου. Την τελευταία στιγμή οι διοργανωτές άλλαξαν τη σειρά των λαμπαδηδρόμων έτσι ώστε να επιτρέψουν στην πρέσβειρα της Κίνας στο Λονδίνο Φου Γινγκ να λάβει μέρος στην λαμπαδηδρομία. Αρχικά η Φου Γινγκ επρόκειτο να μεταφέρει την Ολυμπιακή Φλόγα κοντά στην κινεζική πρεσβεία του Λονδίνου, τελικά όμως μετέφερε τη Δάδα στην Τσαϊνατάουν του Λονδίνου και παρέδωσε τη Φλόγα χωρίς να δημιουργηθούν επεισόδια. Η συμμετοχή της αρχικά υπήρξε αμφίβολη λόγω φόβων ότι η παρουσία της μπορεί να λειτουργήσει προκλητικά προς τους διαδηλωτές. Ο Βρετανός πρωθυπουργός Γκόρντον Μπράουν υποδέχθηκε τη Φλόγα έξω από την πρωθυπουργική κατοικία στην Ντάουνινγκ Στριτ. Ο Γκ.Μπράουν έχει δεχθεί τις τελευταίες ημέρες έντονη κριτική από πολιτικούς στη Βρετανία για την απόφασή του να παρευρεθεί στην τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων του Πεκίνου. «Είναι άλλωστε σημαντικό να αναγνωρίσουμε ότι και ο ίδιος ο Δαλάι Λάμα έχει δηλώσει ότι επιθυμεί να μην υπάρξει μποϊκοτάζ των Ολυμπιακών» δήλωσε το Σάββατο ο Βρετανός πρωθυπουργός, απαντώντας στους επικριτές του. Η υπουργός Ολυμπιακών Αγώνων Τέσα Τζόουελ δήλωσε ότι η συμμετοχή του Γκ.Μπράουν στην τελετή έναρξης αποτελεί υποστήριξη των Αρχών και των αθλημάτων των Ολυμπιακών Αγώνων. «Οπωσδήποτε δεν αποτελεί επιδοκιμασία της κυβέρνησης της Κίνας ή οποιουδήποτε στοιχείου της κυβέρνησης της Κίνας που θεωρούμε απαράδεκτο στη χώρα μας» δήλωσε στο Sky News. «Ξέσπασμα των Θιβετιανών» Σε νέες του δηλώσεις ο πνευματικός ηγέτης του Θιβέτ ανέφερε ότι οι πρόσφατες αντικυβερνητικές διαδηλώσεις στο Θιβέτ αποτελούν «ξεσπάσματα μιας μακροχρόνιας φυσικής και πνευματικής οδύνης που ζητά διέξοδο». Σύμφωνα με τον Δαλάι Λάμα, οι πολίτες του Θιβέτ αισθάνονται «βαθιά αγανάκτηση κατά της καταπάτησης των δικαιωμάτων τους και της έλλειψης της θρησκευτικής ελευθερίας». Όλα αυτά δείχνουν, σύμφωνα τον Δαλάι Λάμα, ότι οι περισσότεροι Θιβετιανοί επιθυμούν να απελευθερωθούν από την κινεζική κυριαρχία. Ο πνευματικός ηγέτης του Θιβέτ κατηγόρησε επίσης τις κινεζικές Αρχές που τον έχουν επανειλημμένα κατηγορήσει ότι προκαλεί τις ταραχές, λέγοντας ότι «προσπαθούν να διαστρεβλώσουν την αλήθεια σε κάθε περίσταση». Πρόσθεσε ότι οι διαδηλώσεις κατέστρεψαν την κινεζική προπαγάνδα ότι με εξαίρεση ορισμένους αντιφρονούντες οι περισσότεροι από τους Θιβετιανούς απολαμβάνουν μια ευτυχισμένη ζωή, ενώ τόνισε ότι έδειξαν στον κόσμο ότι το ζήτημα του Θιβέτ δεν μπορεί πια να αγνοηθεί. Newsroom ΔΟΛ κάποιοι παλεύουν με κάθε τρόπο για την ανεξαρτησία τους...και δεν το βάζουν κάτω... ότι υπάρχουν χώρες που καταπατούν τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι γνωστό...το άγνωστο είναι σε ποια χώρα δεν καταπατούνται!!! εγώ τάσσομαι υπέρ του Θιβέτ, υπέρ των αγώνων των κατοίκων του Θιβέτ! Δε θα έλεγα όχι στο μποϊκοτάρισμα των Ολυμπιακών αγώνων...Αλήθεια ποιων Ολυμπιακών? του ντόπινγκ και της προσπάθειας των αθλητών να κερδίσουν όσα περισσότερα μπορούν στην σύντομη χρονικά καριέρας τους διαλύοντας το αθλητικό ιδεώδες? Το παράδειγμα της ελληνικής ομάδας άρσης βαρών είναι ζεστό ακόμη...και αυτοί με τους οποίους μεθύσαμε τις νύχτες που σήκωναν τα ολυμπιακά μετάλλια τώρα προκαλούν αηδία...μήπως δε το ξέραμε ότι τα συμπληρώματα διατροφής (λέμε τώρα) όλων των αθλητών είναι παράνομα? Να θυμηθούμε το περιστατικό με τη Μάριον Τζόουνς? που τις αφαιρέθηκαν τα μετάλλια και θα δωθούν στη Θάνου? Που η Θάνου είχε ατύχημα (δήθεν) με τη μηχανή παραμονές αγώνα? αυτά κυρίες και κύριοι είναι αστεία πράματα... προσωπικά δε νιώθω καθόλου περήφανος για όλα αυτά...και πιστεύω ότι οι ολυμπιακοί δεν είναι ολυμπιακοί! δε είναι ανάδειξη πολιτισμών. Γιατί άλλο η Αθήνα που απέκτησε καινούργια γήπεδα (τα μισά χρησιμοποιούνται ως συνεδριακά κέντρα!!! γιατί δεν μπορούμε να τα εκμεταλλευτούμε αλλιώς) και η επαρχία δεν έχει γήπεδα!όχι καινούργια αλλά ούτε τις βασικές υποδομές!!! Θα ήμουν υπέρ των ολυμπιακών αν επιλέγαμε χώρες όπως το Αφγανιστάν, το Ιράν, χώρες της Αφρικής με σκοπό τα λεφτά των πολυεθνικών αντί για διαφήμιση να πήγαιναν σε υποδομές.... Το Πεκίνο ξέρω ότι είναι πόλη με υποδομές, το ίδιο και η Ατλάντα, η Βαρκελώνη και το Σίδνεϋ...σκοπός όμως είναι να δείξω τη γύμνια χωρών που δεν έχουν τα βασικά...(νερό, φως) αυτά που άλλοι τα θεωρούν αυτονόητα...να διορθώσω τις υποδομές αυτές και να προβάλω άλλους πολιτισμούς...αλήθεια στην επαρχία της Κίνας τι συνθήκες διαβώσης επικρατούν? μήπως σαν αυτές του Θιβέτ που όποιος μιλήσει του παίρνουν το κεφάλι? Δηλώνω ότι ούτε πρόκειται να ασχοληθώ με τους αγώνες αυτούς...μου προκαλούν αηδία πλέον!!! Αν όμως αναδυκνειόταν χώρες όπως αυτές του τρίτου κόσμου θα πήγαινα εθελοντής σε Ολυμπιακούς αγώνες ...όχι όμως στης Αθήνας όπου αισθανόμουν ότι με κορόιδευαν!!! Ήταν μία πρόφαση για να τραβήξει η πρωτεύουσα χρήμα (σαν μαύρη τρύπα λειτουργεί εδώ και χρόνια και δεν διορθώνεται σαν πόλη) για να γίνει πιο ανθρώπινη!!!

Αντίο, Τζούλι

Η ζωή και το έργο του Ζυλ Ντασέν

Αθήνα

Προηγούμενο άρθρο: «Έφυγε» σε ηλικία 97 ετών ο Ζυλ Ντασέν (31/3/2008) Ο Ζυλ Ντασέν γεννήθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 1911 στο Μιντλτάουν του Κονέκτικατ στις Ηνωμένες Πολιτείες. Κατά τις διώξεις του Μακαρθιμού εγκατέλειψε τις Ηνωμένες Πολιτείες και εγκαταστάθηκε στη Γαλλία. Όταν κλήθηκε για εξηγήσεις από το Κογκρέσο κατηγορούμενος για αντι-αμερικανική δράση γύριζε την ταινία Night and the City. Παντρεύτηκε αρχικά την Μπεατρίς Λονερ. Aπέκτησε δύο παιδιά, το διάσημο τραγουδιστή Τζο Ντασέν (1938-1980) και την ηθοποιό Ζουλί Ντασέν. Βαθιά τη ζωή του χάραξε ο έρωτάς του με τη Μελίνα Μερκούρη, την οποία παντρεύτηκε και ακολούθησε στην Ελλάδα, μετά την πτώση της Χούντας των συνταγματαρχών. Γνωστός και για την αντιδικτατορική του δράση ο Ντασέν είχε πει «ζούσα μια διαφορετική εξορία από το '67 έως το '74 σκηνοθέτησα μία μόνο ταινία γιατί η καρδιά μου είχε μόνο απογοήτευση για τη δικτατορία στην Ελλάδα. Αφοσιώθηκα στη Μελίνα μένοντας πλάι της όσο το δυνατόν περισσότερο, οι ταινίες δεν βρίσκονταν καν στο μυαλό μας, γυρίσαμε μία , την Υπόσχεση την Αυγή απλώς και μόνο επειδή είχαμε υπογράψει τα συμβόλαια». Ο ίδιος ο φιλέλληνας σκηνοθέτης είχε δηλώσει «ήμουν Έλληνας ακόμη κι όταν δεν το γνώριζα. Η Ελλάδα είναι το σπίτι μου». Τα τελευταία χρόνια ταλαιπωρήθηκε από προβλήματα υγείας αλλά η κατάστασή του είχε επιδεινωθεί το τελευταίο διάστημα. Με τη Μελίνα Μερκούρη γύρισε εννέα ταινίες, μεταξύ των οποίων Ο Χριστός ξανασταυρώνεται, Τοπκαπί, Φαίδρα και Ποτέ την Κυριακή η οποίο πήρε το βραβείο καλύτερης ταινίας στο Φεστιβάλ Καννών, το 1960. Άλλες ταινίες που σκηνοθέτησε: Circle of Two (1980), Κραυγή Γυναικών (1978), Promise at Dawn (1970), Up Tight! (1968), Hamilchama al hashalom (1968), 10:30 P.M. Summer (1966), La Legge (1959), Du rififi chez les hommes (1955), Night and the City (1950), Thieves' Highway (1949) The Naked City (1948), Brute Force (1947), A Letter for Evie (1946), Two Smart People (1946), The Canterville Ghost (1944), Young Ideas (1943), Reunion in France (1942), The Affairs of Martha (1942), Nazi Agent (1942), The Tell-Tale Heart (1941) Η ταινία του Ποτέ την Κυριακή ήταν υποψήφια για Όσκαρ σκηνοθεσίας και σεναρίου, απέσπασε όμως τελικά το Όσκαρ καλύτερης μουσικής και τραγουδιού για τα Παιδιά του Πειραιά. Μετά το θάνατό της, διάσημης ηθοποιού και πολιτικού, έγινε πρόεδρος του Ιδρύματος Μελίνα Μερκούρη, μέσω του οποίου ενίσχυσε το αίτημα για επιστροφή των Μαρμάρων του Παρθενώνα από το Βρετανικό Μουσείο και την προβολή του ελληνικού πολιτισμού Newsroom ΔΟΛ άλλη γοητεία οι παλιοί!!! φαντάζει πολύ ειδυλλιακή η σχέση του με τη Μελίνα, ενώ οι σημερινές σχέσεις φαντάζουν άστα να πάνε... Τουλάχιστον κυρίες και κύριοι έχουμε να θυμόμαστε από τέτοιους ανθρώπους, ενώ από τα σημερινά (δήθεν) πρότυπα καλύτερα να πάθω αμνησία!!!